Abyss

Το σκοτάδι γεννάει τέρατα;...

Το ερώτημα γεννήθηκε πρόσφατα στο μυαλό μου, όταν είδα το νέο οπτικό υλικό της Γαλλίδας Κλαιρ Νουβιάν, με φωτογραφίες από αλλόκοτα πλάσματα από τις θαλάσσιες αβύσσους, από το αιωνίως παγωμένο και ερεβώδες εκείνο ωκεάνειο περιβάλλον για το οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα.

Το εκπληκτικό της υπόθεσης είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των θαλάσσιων οργανισμών που ζουν εκεί έχουν τρομακτική όψη. (Εδώ, για να αποφύγουμε την κατηγορία του «ανθρωποκεντρισμού», ως τρομακτικά θα ορίζαμε ζώα που έχουν αποτυπωμένη στη φυσιολογία τους την επιθετικότητα - αντιληπτή ως τέτοια από όλα τα ζώα: εμφανή, μακριά δόντια, φονικό βλέμμα, απειλητική όψη, με δυο λόγια κάτι σαν τον γνωστό μας κροκόδειλο).

Το πρώτο (δαρβινικό) ερώτημα που τίθεται είναι σε τι εξυπηρετεί εξελικτικά αυτή η τρομακτική εμφάνιση, δεδομένου ότι όλα τα ζώα που ζουν εκεί κάτω είναι τυφλά (ακόμη και όταν διαθέτουν μάτια, αυτά είναι ανενεργά).

Το δεύτερο πράγμα που έρχεται στο μυαλό, είναι η «πινακοθήκη τεράτων» που γέννησε το ανθρώπινο φαντασιακό στο διάβα των αιώνων, και το τοποθέτησε μέσα στον απειλητικό ζόφο της νύχτας: λυκάνθρωποι, βρυκόλακες, καλλικάντζαροι, δαίμονες, στοιχειά, λάμιες, τέρατα...

Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: για άλλη μια φορά ο άνθρωπος ανακάλυψε διαισθητικά μια φυσική πραγματικότητα, η οποία άρχισε να αποκαλύπτεται μόλις τη δεκαετία του '70, με τη χρήση των πρώτων βαθυσκαφών: ότι το σκοτάδι γεννάει τέρατα;;;!!!

Απλά, τρομακτικό!!!...

Δημήτρης Χορόσκελης

Πηγή: http://www.ramnousia.com/